EN
Sistem Protectio Cathodica Current Impressa (ICCP) est systema criticum pro protectione partis navis sub aqua. Hoc utitur ad polarizationem superficiei ferri ad potentiale protectivum datum, ut corrosionem galvanicam impediat, dum bene operatur. Sed quodlibet systema bene elaboratum potest inaequilibrium incipere. In casibus urgentibus apud SME, plus quam 70% problematum proveniunt ex overprotectione, damno ad picturam, et falsis allarmis cellulae referentiae; omnia haec saepissime in his actis reperiuntur. Haec symptomata saepe singillatim occurrunt, sed in multis casibus inter se connectuntur. Cognitio huius triadis est primus gradus in investigatione causarum.
Causae fundamentales overprotectionis et overdrive anodi
Si la corrente è troppo alta, il sistema ICCP fornirà troppa corrente, causando un potenziale dello scafo che supera la soglia di -900 mV (rispetto al riferimento Ag/AgCl), fenomeno noto come sovraprotezione. Questo non è normalmente un problema istantaneo; è più probabile che si tratti di un problema progressivo causato dal malfunzionamento dell’elettrodo di riferimento, che non fornisce una lettura accurata, o dal mancato calibrazione del regolatore rispetto al circuito di retroazione. In molti casi, il valore di setpoint dell’autopilota del regolatore è fissato erroneamente a causa di una cattiva connessione tra massa e regolatore, oppure per un’isolazione difettosa del cavo tra cella di riferimento e regolatore. Un’altra causa meccanica è l’anodo stesso, che può perdere superficie attiva se parzialmente passivato, inducendo il sistema ad aumentare la tensione, il che a sua volta può provocare sovraprotezione su tutta la superficie bagnata. Presso SME eliminiamo sempre innanzitutto la possibilità di sovraprotezione misurando fisicamente il potenziale dello scafo con una semicella portatile, distaccata dal pannello e lontano dalla nave.
Damnum Picturae et Disiunctio Cathodica: Effectus Secundarius
Superprotectio non solum est consumptio currentis, sed etiam destruit stratum protectionis. Reactio cathodica accidit ad interfaciem inter ferrum et stratum si potentiale carinae cadit infra -1.000 mV. Ambiens alkalina disrumpit vincula polymerorum in picturis epoxidicis et in picturis ex pixide carbonis, quae disiunctionem cathodicam causare possunt. Primi signi sunt parvae vesiculae aut depositum album pulverulentum circa iuncturas soldatas et circa margines, ubi stratum naturaliter tenuius est. Cum pictura exfoliat, metallum nudum magis currentem attrahit, quod rursus ulteriorem exfoliationem picturae generat, et sic deinceps. Nos experimentum fecimus in exemplaribus stratorum navium cum damnis maioribus quam 5.000 m² in Nantong, et resultatum est quod adhaesio strati decrescit usque ad 60% in solis tribus mensibus in carinis superprotectis. Solutio non est diminuere currentem, sed recte reparare stratum et simul systema regulare — non valet si nova pictura applicatur ad superficiem iam altissime polarizatam et systema non simul regulatur; alioquin iterum deficiet in hebdomadibus.
Intellegere Alarmitus Cellulae Referentis: Signa Falsa versus Defectiones Verae
Unus ex maxime male intellectis quaestionibus est communis allarmis cellulae referentiae. Allarmis potentialis alti aut defectus cellulae saepe tantum significat quod cellula referentiae a panele disiuncta est. Electroda argenti/argenti chloridi tendunt obstrui per incrementa marina, limum aut pelliculas olei, quae potentialis iunctionis internae electrode alterant, falsas lectiones in mV producentes. Saepe etiam fit fuga cable (cum humectatio in cistulam iunctionis ingreditur aut cum cable cum contuso iunctura per cistulam maris transit), quae viam resistentiae parallelae creat quae signum referentiae errantis imitatur. Ut apparatus substituatur, nostri ingeniarii technici apud SME tripartitam diagnosticam perficiunt: (1) examinatio resistentiae DC cellulae contra notum electrodum purum, (2) examinatio resistentiae insulationis inter cellulam et terram (quae maior esse debet quam 20 MΩ), et (3) examinatio dynamica interruptionis currentis ut determinetur an allarmis secundum intersectiones currentis evadat. Plus quam 40% allarum quas visitamus solvuntur per purgationem superficiei cellulae et re-sigillationem glandis cable, non per substitutionem eius.
Practicalis Campi Diagnosticus et Correctivus Fluxus Operis
Resolutio problematum facienda est secundum proceduram, non per coniecturas. Primum quod facere debes est notare lectiones de currente et voltatione per ultimas 72 horas. In pluribus casibus, derivatio currentis et voltationis indicat utrum systema tuum lente (derivatio controlleris) an subito (defectus cavi vel cellulae) contra overprotectionem agat. Si post hos gradus adhuc suspectas overprotectionem, transi ad controllem manualem. Minue currentem et observa referentiam portabilem in corpore navis: si referentia portabilis normalis est, sed tabula tua ostendit overprotectionem, tunc cellula referentiae navalis suspecta est. Si utraque indicatio negativa est, fortasse circuitum anodi nimis impellis; igitur examina resistentiam anodi et anodum cuius cadere voltationis directae est 8 V, substitue. Semper ante anodum vel cellulam referentiam quaere foramen aut punctiforme defectum in strato. Hoc foramen primo modo sine detectione holiday etiam invenire potes. Alterum punctum est utrum foramen habeas per detectionem holiday probare. SME praebet garantiam duodecim mensium pro omnibus operibus correctivis; etiam clientes informamus, sed nulla garantia potest substitutionem facere pro activa mensura potentialium off hebdomadaria cellulae referentiae et pro pulchritudine in quolibet dock. Semper examina incrementum currentis ut signum imminentis eventus overprotectionis. Plurimi casus overprotectionis evitabiles sunt, si usum facimus disciplinatae et constantis rationis monitorandi systemata; et ex hac analyse plus quam 500 casus per annum demonstrabimus. Non multum inter lineas legas; utere rectis principiis fundamentalibus, quae semper pro navibus tuis valebunt.